“Ramazan cebinden bisürü resim çıkarır, karıştırır.

– Bu benim oğlanın resmi… Bu askerlik hatırası. Bu kimdi Mahmut?

– O mu? Şey olacak… Eroin kaçakçısı Duman Ali… Bu da otel faresi Suphi… Resimler birbirine karışmış. Bul şu Fil’i be Ramazan!

Mahmut’la Ramazan resimleri karıştırırlar, Fil Hamdi’nin resmini ararlar.

– Çabuk ol Mahmut… Herif salebi içti, kaçacak… Bak, nasıl bakıyor etrafına!

– Buldum, şu resim olacak. Tamam, ta kendisi!

Şüphelendikleri adamın yanına giderler.

– Hemşerim, şöyle dursana…

Bir resme, bir de adamın yüzüne bakarlar.

– Bir de yan dur bakayım.

– A-ah, benzemiyor be Ramazan.

– Bikez de komiser bey görsün Mahmut. Belki o benzetir.

– Hemşerim, haydi yürü… Karakola kadar gideceksin.”