Elinde olsa zamanı durdurur geriye sarardı. Hatta bazı yerleri, bir film negatifi gibi kesip atardı. Ama bu mümkün değildi. Çaresizlik buydu demek ki; eli kolu bağlı bir hâlde sonunu beklemek. Acınacak bir haldeydi. “Çok pişmanım bazı şeyler için geç kaldığıma” dedi hıçkırarak.