El-Medînetü’l-Fâzıla (Türkçe: İdeal Devlet ya da Fazilet Şehri), Fârâbî’nin ideal devleti çözümlediği ütopik kitabıdır. Kitap varlık felsefesi ve siyaset felsefesi olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Tanrı’nın varlığı, birliği, zâti ve subuti sıfatları üzerinde durulmuş, eserin son on iki faslında siyaset felsefesi incelenmiştir. Kitapta bir başkanın erdemleri de sayılmıştır. Fârâbî’ye göre, başkanlık edecek kişide şu erdemler bulunmalıdır: Organları tam olmalıdır, anlayışlı olmalıdır, belleği güçlü olmalıdır, akıllı ve ince görüşlü olmalıdır, güzel konuşmalıdır, öğrenmeye gönüllü olmalıdır; yiyeceğe-içeceğe ve eğlenceye tutkun olmamalıdır, doğruluğu sevmeli, yalancılıktan kaçınmalıdır. Nefsini yüksek tutmalı ve kendisinden kuşkulandıracak şeylerden çekinmelidir, dindar olmalı ve dünyevi kaygılarda gözü bulunmamalıdır, adaletli olmalı ve kötülük yapmaktan çekinmelidir, işinde arzulu olmalıdır.Eseri ilk neşreden kişi Alman şarkiyatçı Friedrich Dieterici’dir. Aynı zamanda eseri 1900 yılında Almancaya tercüme etmiştir.