Attar’ın eğitim amacıyla kaleme aldığı ilahi aşk, mecazi aşk, yunani aşk, fakr, samimi dindarlık, dürüstlük temalarını işlediği bu manzum eser, iki yüzden fazla uzun veya kısa hikâyeden oluşur.

Eserin bir başka özelliği ise Mevlana’nın Mesnevisi’ni yazarken birinci derecede yararlandığı kaynaklardan biri olması.

Eczacılık mesleğinden gelen bu ünlü sûfî şair mesajını vermek için Musevîlikten, Hıristiyanlıktan, Zerdüştlükten, Müslümanlıktan, tasavvuftan, büyük padişahların, filozofların, din adamlarının hayat hikâyelerinden yararlanırken, dönemin İran’ının ve Doğu toplumlarının yaşayışlarına ayna tutuyor.

İlâhînâme’deki hemen bütün hikâyeler, hangi anlamında olursa olsun, aşk ekseninde döner.

Bugün senaryo haline getirilip sinemaya veya tiyatroya uyarlanabilecek özellikler taşıyan iki hikâyesi de Attâr’ın bize sekiz yüz yıl öncesinden sunduğu iki özel hediye gibi.