Yirmi yaşında olmadığımız hâlde bizler de genellikle bahtiyarlığımızı sorgulasak sonuçta bütün kâinatın karşısında titrediği şu kelimeye ulaşmaz mıyız?

“Hiç!”

Hayat mücadelesi içine zırhsız, silahsız yani zayıf bir bünye, hassas bir gönül, sevdalı bir ruh ile girmişti.

“Şairlerin, allamelerin en büyük eserleri üzüntü ve öfke zamanlarında yazdıklarıdır.

Bununla birlikte Sezâi, Namık Kemal’in sanatkârane üslubu ile Ahmet Mithat Efendi’nin günlük konuşma ve meddah dilinin getirdiği gevşek üslubundan uzak yeni bir dil ve söyleyiş bulmuştur.

Mehmet Kaplan

Küçük Şeyler beni çıldırttı. Sanat heyecanlarımın içinde bu kitaptan duyduğum zevke ve neşata yetişebilecek bir tahassüs bilmiyorum.”

Halid Ziya Uşaklıgil