Kimimizin körleşip fark etmediği, kimimizin kanıksayıp artık yadırgamadığı ‘mış gibi’ bir yaşam yaşıyoruz. Sanki kaderimiz olmuş bu durum, kuşaktan kuşağa sürüp gidiyor: Yaşıyormuş gibi görünüp de aslında yaşamamak… Ve yaşamadığının farkında bile olmamak… • Türkiye’deki yaşama bakınca “ne” görüyoruz?• Ve dahası ne demektir ‘mış gibi’ yaşam? Düşüncelerinin arkasındaki niyetin farkında olmayan; sözü, gözü, davranışı birbirine uymayan insanların yaşamıdır ‘mış gibi’ bir yaşam. “Böyle insanlar var mı?” diye sorarsanız çevrenize bir bakın! Aklı, düşüncesi çocuğuna yardım etmekle dolu olduğu halde asık yüzlü, kırıcı, ilgisiz anne veya babaları; öğretmen olduğunu söyleyen ama hiç kitap okumayan insanları göreceksiniz. Üstelik ‘mış gibi’ yaşam, insanların bu anlayışla oluşturduğu ya da işlettiği kurumlar yoluyla giderek tüm topluma yayılıyor: Vatandaşa yardım etmek için oluşan bürokrasi köstek olmak konusunda uzmanlaşıyor; güven duymamız için oluşturulan kurumlar güvensizliğin kaynağı haline geliyor; adaleti sağlamak için yapılan yasalar adaletsizliğin düzenini sürdürüyor. ‘Mış Gibi’ Yaşamlar’da Doğan Cüceloğlu; eğitimden adalete, trafikten anne-babalığa ve ilişkilere ‘mış gibi’ durumları gözlemleyip irdeliyor, gözler önüne seriyor.