“Herkesin bir hikayesi vardır. Yarısı malum, yarısı muallakta olan bin bir hikaye… Hikayelerin yarısı hep muallakta olur ya işte bu hikaye de öyleydi. Önce var sayılan kaleler sonra topçu atışları yıkıldı. Kesildi. Kesildik. Hikaye devam etti. Etmeye mecbur, gitmeye mahkûm, bekleyeni olan bir tren gibi… Girizgahtaki afili cümleler ne bana yakışırdı ne aileme. Zaten layıkta değildik! Bu hikaye bizim hikâyemizdi ya da sadece benim!”