André Gide’in ölümsüz eseri Pastoral Senfoni, kör bir kızın doğayı, hayatı ve duyguları algılayışının keskinliği ile bir pastörün, aldığı teolojik eğitim sonucunda görev belledikleri ile hissettiklerinden doğan çelişkinin; maddi ve manevi körlük ile günah arasında sıkışmış varoluşların anlatısıdır. Bu insani çelişkiler yumağında duyguların gerçek doğasını barındıran kalbin aldattığı yalnızca din adamı değil, kişiyi her seferinde haklı çıkarmaya çalışan mantıkî akıl yürütmenin ta kendisidir.

Hegel, Rousseau, Condillac etkilerinden doğarak Kutsal Kitap yorumlarıyla örtüşen ve bunları alaşağı etmeye çalışan derin düşüncelerin, Nobel ödüllü André Gide’in edebi ustalığıyla bir solukta okunabildiği, ilhamını Beethoven’in aynı adlı eserinden alan, Sartre’dan Camus’ye ön açarak kuşakları ve zamanları aşan bir başyapıt.