Şimdi huzuru düşlüyorum ay vaktinden geriye kalan ağıtlarda. Yalnızlığım, kıyıya sürüklenmiş bir ceset. Bir kaşık suda boğulur. Yenilgilerim umutlarımdan cesaret alır. Dansa kaldırır kifayetsiz uykusuzluğumu. Sabırsız gözlerim yeniden yüksek keskin kayalıklardan aşağı bakar, huzuru özlerim, aşkı düşlerim.