Derler ki Türkiye’de herkes şairdir!

Bunu diyenleri mahcup etmemek adına, yazı yazmayı öğrendiğim günden beri şiir yazarım ben.

Çocuklarıma şiir-masallar yazdım. Arkadaşlarım yirmi, otuz, kırk, elli, altmış, yetmiş yaşlarına, babam seksen yaşına basarken, onlar için kutlama şiirleri yazdım; eğlenceli yolculuklarımızın, keyifli günlerimizin anılarını, hatta en hüzünlü anlarımın duygularını bile düzyazıyla değil, şiir formunda ifade ettim. Bennu Gerede, 2008’de Teslimiyet sergisinin resimlerine resim altı yazmamı istediğinde, elimden yine bir şiir çıkmıştı.

Şiirlerimin arasında sadece babam için 1983 yılında yazdıklarım, bir Babalar Günü vesilesiyle yazıldıktan on dokuz yıl sonra bulu¬şabildi okurla. Diğerleri hep saklı kaldılar.

Yayıncım öykülerimi tek bir kitapta toplamaya karar verdiğinde, şiirlerimi de kitap haline getirmeyi önerdi. Yıllardır defter sayfala¬rında bekleyen satırların okurla buluşmasına önce İtiraz ettim ama şiirler benimle aynı fikirde değildi; fısıldaşmaya başladılar araların¬da. Nefes almak, ete kemiğe bürünmek, hayata katılmak istediler… Sonuçta onlara boyun eğdim.

Elinizdeki kitapta saklı şiirlerden birkaçı, müziğini bekleyen satır¬lardan ise sadece biri var… müziğine kavuşmuş olanı.

Seçtiklerimden keyif almanız dileğiyle…