Genç adam, K.’yı uyandırdığı için özür diledi, kendisini şato kâhyasının oğlu olarak tanıtıp: “Bu köy şatoya aittir.” dedi. “Burada oturan veya konaklayan herkesin, şato sınırları içinde ikamet ettiği kabul edilir. Bu da ancak Kont’un izniyle olabilir. Sizinse böyle bir izniniz yok eğer varsa bile bunu göstermediniz.” diyerek devam etti. K. yattığı yerden doğrulup eliyle saçlarını düzeltti, tepesinde dikilen iki adama bakarak: “Hangi köye geldim böyle?” dedi. “Peki, bir şato var mı buralarda?” “Elbette var!” dedi genç adam, kendinden emin bir tavırla. Bu arada, etraftakilerin K.’nın sözlerini tenkit eder gibi başını salladığı görülüyordu. “Saygıdeğer Kont VVestvest’in şatosu.”