Sevgi, tek boyutlu değildir. Onun pek çok özelliği vardır. Bu nedenle eğitim ortamında da bu özelliklerin tümünün yeri gelince, işe koşulması gerekir. Sevgi; “duygu ve düşüncelerin paylaşma, hoşgörülü olma, kişinin kendini tanımasına ve yeteneklerini geliştirmesine yardımcı olma, saydam olma insanın önemli gereksinimlerinden biri olma, merkeze hiçbir varlığı koymama, tutarlı bilgi sahibi olma, bilgi ve duyguyu inceltme, zenginleştirme” boyutlarını içerir. Bu bağlamda “Sevgi, eğitim ortamında nasıl işe koşulabilir” Yani “Sevgi ve özgürlük öğrencilere nasıl kazandırılabilir”, “Öğretmen sınıfta ne yapılmalı ki, sevgi ve özgürlüğü sağlayabilsin” sorularının yanıtlarını bu kitapta bulabiliriz.