Güncel sanatın Diyarbakır’a girişi kişiler aracılığıyla olmadı. Ben -başka ortamlar da dediğim gibi- bunu kişiler üzerinden, sanatçılar üzerinden ele almak niyetinde değilim. Bunun beni, talep ettiğim, arzuladığım noktaya götürmeyeceğini biliyorum. Bu bir süreçti, bir gereklilikti, böyle bakmak gerekiyor. Kendisini daha yaygın (bulunabilir, elde edilebilir, ödünç alınabilir) gereçlere/medyumlara sahip bir disiplin üzerinden ifade etme durumu, güncel sanatta ortaya çıktı. Diyarbakır denildiğinde, “Orası” denildiğinde, Doğu’nun Paris’i denildiğinde; ilk elde akla adı toplumcu gerçekçi şairlerin etkisi altında kalan yazınsal bir damar geliverecekti. Bir kere sizin o damarı, siyasal etkisi ve tepkisi tartışmasız kabul edilen ve Türkçe üzerinden oluşturulmuş geleneği çatlatmanız çok zordu.