Son Günlerin Efendisi sanki yeni bir Vahiy Kitabı. Bininci Yıl’a yaklaşan yılları 1 Ocak 1001’e kadar anlatıyor: Bütün Müslüman İspanya’yı Emevi halifesinin egemenliği altında birleştiren Kurtuba o sırada Batı’nın en güzel ve en kalabalık kenti; “Muzaffer” El-Mansur’un hüküm sürdüğü “hedonist” kent, bilim ve refah kenti. Kuzey’de, yaklaşan Mahşer Günü’nün simgeleri olan hastalık, açlık ve korkunun hüküm sürdüğü, henüz “din şehitleri” kültürünü yaşamakta olan Hıristiyan krallıklar. İkiz kardeşler olan Leon’lu Alfonso ile Kurtuba’lı Abdullah’ın kişiliğinde iki din ve iki uygarlık karşı karşıya. Homero Aridjis bir tarihçi zekası ve bir şairin imgelem gücüyle, kendi yanılsamalarına, kendi kehanet, mucize ve gizemciliğine tutsak olmuş Ortaçağ’ın gündelik yaşamını yeniden kurup tarihsel freskosunu yaratıyor. Kitabın sonunda ikinci binyılın başlamasıyla her şeyin yoluna girip yeryüzü cennetinin yeniden kurulacağını yazıyor. Şunun şurasında 1 Ocak 2000’e ne kaldı… Bakarsınız Son Günlerin Efendisi Leon’lu Alfonso’nun yirminci yüzyılda gerçekleşmeyen kehaneti yirmi birinci yüzyılda gerçekleşir. Dünyanın en önemli dillerine çevirilen ve hayranlık kazanan Son Günlerin Efendisi tarihsel romanın en önemli örneklerinden biri.