Soyka! Adını unuttuğumuz kötünün, ölünün üzerinden çıkarılan giysinin, ekine dalan karganın, erkeğin cinsel organının, kötü yol düşen kadının, hırlının hırsızın, itin kopuğun, arkasından terlik fırlatılan çocuğun, neyin yerine geçerse geçsin onu tekinsiz kılan, sokaklardan gelen bir sözcük… Dar alanlara sıkışmış, ıskalanmış, uydurulmuş, arsız, zamansız, sakınımlı aşklar…

Doruk, aralarında yaşadığı insanların içtenliğine güvenerek onları öykülerine yerleştirip birer öykü kahramanı yaratınca işler bir anda karışır. Ölçü kaçmış, düzen bozulmuştur. Herkes kitapta kendi hikâyesini ararken, sırtlarına öykülerini taşıyamadıkları, ona yabancı kaldıkları birer kambur vurulmuştur. Gün hesaplaşma günüdür. Biraraya geldikleri ‘Yakamoz Düğün Salonu’, öykülerin arka bahçesine dönüşür. ‘Soykası batasıca’nın biri hayatlarını kurcalamış, iç dünyalarına kadar sokulmuştur. Kurmaca da olsa bunu içlerine bir türlü sindiremezler. Kimdir bu adam? Sıradan hayatlarını alt üst etmeye gelmiş bir kovcu mu, bir düzen bozucu mu?