“Oysa bilgelik görebilmek, duyabilmekti evvela. Yaşananları hazmedebilmek, işleyebilmekti belleğin defterine.

Eğilimdi, eğitimdi bilgelik; toy olmakla, bilgisiz olmakla, yalnız kalmakla, bir şekilde muhtaç olmakla başlamalıydı yolculuk.

Denemekti, yanılmaktı, tecrübeydi bilgelik. Hata yapmaktan, yıpranmaktan, faydaya adım adım yaklaşmaktan geçiyordu sırrı.

Terbiyeydi bilgelik; her tutuma karşılık almak, dövülmek, yontulmak demekti çoğu vakit.

Sarsılmaktı, yorulmaktı bilgelik zaman zaman; zayıflığa vakıf olabilmekti. Yaşlanmaktı bilgelik; gençliği hatırlamak, pişmanlıkları göğüsleyebilmekti. Acıkmaktı bilgelik, doymaktı sonunda.

Sıkışmaktı, boğulmaktı bilgelik; bir açıklık aramaktı nefes almak için. Farkındalıktı bilgelik; çelişkilere direnmek, nedenleri sorgulamak, varlığı anlamlandırabilmekti.

Yaralanmaktı, iyileşmekti, çekinmekti, korkmaktı, her şeye rağmen yılmamaktı.

Yaşamaktı bilgelik.”