Evliliğin, annneliğin ve çocuk yetiştirmenin gittikçe ‘hafife alındığı’ zamanlarda yaşıyoruz. Evlilik, ‘akılcı bir ortaklığa’ indirgendi. Eşler birbirini tamamlamaktan öte birbirine benzemeye başladı. Kadın kadınlığını, erkek erkekliğini unuttu!

Sevginin kutsallığı da unutuldu. Hatta sevmek unutuldu. Annelik artık ‘satın alınabilir’ bir pozisyon; baba, çocuk yapmak için gerekli sperm üreticisi, çocuk ise bu mekanik ilişkinin ‘doğal sonucu’ olarak algılanabiliyor. Hakikilik kaybediliyor, kolaycılığa kaçılıyor.

Oysa annelik dünyanın en ciddi işi! En kalifiye emeği gerektiriyor. Çünkü annelik, çocuğu fiziksel olarak büyütüp en iyi okullarda okutmak, onu başarı için yetiştirmek değil! ‘Mış’ gibi olmayan ‘hakiki’ annelik canlı bir bebekten ‘sevebilen’, sağlıklı bir insan oluşturmak demek. Bu da kuru bilgiyle, yapay yollarla, büyük bir emeği göze almadan ve yorulmadan yapılamıyor. Tek başına da yapılamıyor. Babanın da aktif olarak devreye girmesi, emek harcaması, gerektiğinde anneye annelik yapması gerekiyor’

Bu kitap, ruhsal kapasitesi yüksek çocuklar yetiştirmenin, onları sevebilen insanlar haline getirmenin hemen her zaman akli olanın ötesinde duyarlılık, sezgi, hissediş üzerinden gelişen, görünenden çok daha derin, sözel olmayan bir ruhsal ilişki içerisindeki anne ve babaların eseri olduğunu her yönüyle ve etkili bir biçimde ortaya koyuyor. Anneliğin, babalığın ve çocukluğun unutulmaya yüz tuttuğu günümüzde bütün bunlarla birlikte asıl kaybedilenin insan olduğunu ve onu kaybettiğimizde hayatın anlamı kalmadığını yüzümüze vuruyor. Anneliğin yüceliğini derinlikli ve incelikli bir biçimde ortaya koyuyor. Bir psikiyatristin ve çocuk psikoloğunun gözünden anneliğin her hali analiz konusu yapılıyor.

Kendini, kendi ilişkilerini, annelik ya da babalık düzeyini anlamak isteyen herkes için vazgeçilmez bir baş ucu kitabı!