İllet, ruhuna sirayet ettiği için Ünite’den yollanan Adıyasak, düştüğü evren Aleta’nın allamesiyle cühelasını, soylusuyla avamını, asisiyle mülayimini birbirine düşüren izler bırakır. Marazı, bu yeni adresinin özüne sinerken gücünü soğurmaya kalkan yerlilerin kimi zayıflar “altın adı pul olur”, kimi ayağının altından kayan toprakla kaybolur. Oğlunun intikamını almak için Aleta’nın tüm kutsallarını çiğneyen Kadim, ismini, balık ağı satarak geçindiği diyarların yeni kutsalı haline getirir. Engellerle sınanmamış ittifaklar çözüldüğünde, şüphe inanca, sanrı tanrıya, ferdi ızdıraplar toplumsal cinnetlere dönüşür. Saydamlaşan, kararan, külleşen derken tüm geride bıraktıkları, kurtuluş için Adıyasak’ın, Aleta’ya dönüşüne bel bağlar. Sırra haiz olmanın kibriyle kabaran göğüsleri söndüğünde bir araya gelirler ve göz önünde gizlenen iki tohum, Kadim barbarlığında palazlanan esaretleri için cılız bir umut yeşertir