Ankebut

1963 doğumlu Kâmil Yeşil, yüksek öğrenimini Erzurum Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde tamamladı (1987). Deneme ve makaleleri İzlenim, Nehir, Panel, Bilgi ve Hikmet, İlim ve Sanat, Kitap Dergisi, Altınoluk gibi dergilerde; öyküleri ise Ayane, İkindiyazıları, Kayıtlar, Kardelen, Yeni Dergi, Yönelişler, Dergâh ve Hece dergisinde yayımlandı. Ankebut yazarın ilk eseridir.

“Hayatta iyi bir fotoğraf veremedim.”

“Neredeyse tozutacağım. İntihar etsem… Biliyorum, hayat rövanşa sayacak bunu. Hayat dar bir elbise bana. Parçası yok bu elbisenin. Uzatacak, yama yapacak terzisi yok. Kolumu kaldırıversem birazcık, yırtılıverecek sanki. Kalakalacağım orta yerde. Ütüleyip saklamaya vaktim yok. Üryan kalmak var işin içinde. Titresem üstümü örten olmayacak. Kimseler tutmayacak elimden. Ölsem soğuk suyla yuyanım bile olmayacak.”

“Yediğimde tat, okuduğumda anlam yok.
Kelimeler ağzımdan çıkarken köpükleşip uçuyorlar sanki. Tınısı güzel, anlamı yoğun kelimelerin hepsi tarihin çöp sepetinde.
Korkuyorum. Bunalıyorum.
Bazen…
Bırakıp gitmeli diyorum.
Bırakıp gitmeli bu evden.
Bir şilte sermeli çıkarıp menkıbelerden.
Sonra içe çevirmeli antenleri.
İçi dinlemeli.
Kalpten ruha giden bir köprü atmalı zikirden.
Maveraya uzanmalı.
Zamanı taylamalı. Taylamalı mekanı da.
Olmadı:
Ağlamalı, ağlamalı, ağlamalı….”