Artakalan

Şair ve öykücü Kostas Tahçis [1927-1988], malzemesini görünüşte önemsiz gündelik olaylardan topladığı ve küçük burjuva tutkularını lirizm ve yalın realizm arasında yaptığı cambazlıklarla net bir şekilde okuyucuya aktardığı edebiyatıyla olduğu gibi, ülkeler ve meslekler arasında mekik dokuduğu hayatı, cinsel kimliğini yapıtlarında yansıtma, savunma ve tartışma biçimi ve faili meçhul kalmış katliyle Yunanistan da hâlâ tartışılan bir edebi figürdür.

Artakalan sadece bir hikâye derlemesi değildir; eser adeta otobiyografi ve hikâyenin sınırlarında gezinen bir tiyatro oyunu, birden fazla ben’in denemesidir. Tahçis bir hikâyeden diğerine ta ki kitabın sonundaki yazar kimliğine ulaşana kadar farklı ben’lerden oluşan tek bir kahramanın [kendisinin] büyüme aşamalarını kaydeder.

Yazar, toplumsal normlar ve gereklere uyum sağlamasındaki başarısızlığının, cinsel kimliğini oluşturan ve aynı zamanda ona şekil veren bir olgular bütünü yaratmasını tartışır.