Publius Ovidius Naso (İÖ 43-İS 17-18): Latincenin en ünlü şairlerinden olan Ovidius, bir süre avukatlık yaptı. Daha sonra kendini sadece şiir yazamaya verdi.

İmparator Augustus’un sağ kolu olan Messalla’nın koruyuculuğu yapıtlarının geniş kitlelerce tanınmasını sağladı. İÖ 1-2 yıllarında kaleme aldığı Ars Amatoria (Aşk Sanatı) adlı şiiriyle Romalı genç erkeklere ve genç kızlara aşk öğretmenliği yaptı.

İS 8 yılında Augustus tarafından Karadeniz kıyısındaki Tomis’e sürgün edildi. Ars Amatoria’nın ahlaka aykırı olduğu gerekçesiyle sürgüne gönderdiği iddia edilmişse de, Tristia (Hüzün Şiirleri) ve Empistulae ex Ponto (Karadeniz’den Mektuplar) adlı şiirindeki ipuçlarından bu cezanın, tanık olduğu, görmemesi ve konuşmaması gereken bir olay hakkındaki boşboğazlığından kaynaklandığı anlaşılır.