Ömer Seyfettin dizisinin yedinci kitabi olan “Beyaz Lale”de, yedi hikâye bulunmaktadir.

Kitaba adini veren Beyaz Lale’de, Makedonya’da cereyan eden olaylari, yazarin Balkanlar’da görev aldigi yillara ait tecrübeleri birlestirir. Sinir bölgelerindeki gözlemlerine dayanarak yazdigi bu tür hikâyelerde bazen asiri realizme kaçtigi görülür.

Açik Hava Mektebi’nde, Efruz Bey tiplemesinin bir yansimasi olarak alafrangalik hayati, Türk ve Türklügün inkâri, millî terbiye karsitligi islenir.

Birinci Dünya Savasi sonunda memleketin içinde bulundugu durumu, halkin nasil degistigini Acaba Ne idi’de ironik bir üslupla anlatir.

Gayet Büyük Bir Adam, Efruz Bey tipi etrafindaki hikâyelerinin ilkidir. II. Mesrutiyet sonrasi bir gencin farkli beklentileri, Bati dünyasindan esinlenen ve gelisen temelsiz düsünceleri, özellikle fikirsizlikten kaynaklanan olumsuzluklari dile getirir.
Asabiligin basa ne kötü gaileler açabilecegini Gurultu’da kara mizah olarak görürüz.

Iki Mebus’ta, Mesrutiyet öncesini ve sonrasini karsilastirir. Mesrutiyetten 30 yil sonrasini hayal eder. Yeni rejimden beklentilerini ortaya koyar. Ayni zamanda o devirde garip bir söhreti olan Riza Tevfik’e karsi gösterdigi tavri ifade eder.

Halk edebiyatindan, Anadolu efsanelerinden ve folklordan esinlenen yazdigi Üç Nasihat’ta üç nasihat verilmektedir.
Irtica Haberi’nde, 31 Mart Olayini konu edinir. Hikâye, biyografik izler tasir.

Korkunç Bir Ceza’da, karisini bir baskasiyla yakalayan genç adam ceza olsun diye uyanik külhanbeyini Istanbul’un bir ucundan diger bir ucuna sirtinda tasir ve ceza verdigini düsünür. Adamin bu cezasi yazar tarafindan mizahi bir unsur yapilmistir.
Yazarin en ünlü hikâyelerinden biri de Kasagi’dir. Yazar, bu hikâyede çocukluk çagina ve cennetine siginmistir. Aslinda kardesine iftira atip onun ölümünden sonra vicdan azabiyla yanip tutusan bir çocugun drami anlatilmaktadir.