Duvarları ve tavanı uzun bir kışın isleriyle kararmış bu yer odasında mahus gibi duran bodur ve çirkin ocak, içideki odunları sanki hiddetle yakıyor, bir an evvel yutmağa çalışıyordu. Hızla tutuşarak uzanan ve sönen alevler, mandolnle heyecanlı sosyalist marlını çalan genç Boris’i, karşısında ezeli ve nihayet bulmaz millî çorabını ören güzel karısı Magda’yı hafif ve akıcı bir kırmızıya boyuyor, bütün odayı kaplayan büyük ve kötürüm gölgelerinin titretiyordu.