Baktım olmaz, seyre dalmadım. Feleğin tekerine bir çomak soktum, hem de en çeliğinden
Şehat Membih

Kimisine ağır gelir. Kimi ise bana mısın demez. Kiminin bekaretine yazık olur. Ama iyi tarafından bakın, sonuçta hepinize iyi gelecek
Şehat Membih

Bu çomağın bin bir türlü hali var. Ancak asıl mesele çomağın ne yöne ne açıyla doğrultulduğu değil onu çekenin ve kendisine çekilenin kimler olduğudur. Üzgünüm ancak, hayatta birinden birini seçmeniz gereken iki yol var: Ya o çomağı çeken ya da ona maruz kalan olacaksınız. – Şehat Membih
Karanlıkları severim. Benim için bir hedef niteliği taşırlar. Çünkü onları aydınlatmam gerektiğini hissederim içgüdüsel olarak. Aydınlıklar ise boğar beni, sıkar ve köreltir beni. Çünkü oralarda bana ihtiyaç yoktur ve gereksiz bir fazlalık gibi hissederim kendimi. Öyle yerler terstir bana. Ben karanlıktan karanlığa, bir çomak çakıp aydınlatmak için var olduğumu hissederim. O yüzden de aydınlıkta duramam ve karanlığa kaçıveririm. Ve dünya tamamen aydınlığa bürünene kadar, vaktim yeterse, o çomağı çakmaya devam ederim. Vaktim yeterse, artık dünyada her yer aydınlıktır ve dünya benim için yaşanılacak bir yer olmaktan çıkmıştır. O vakit de kendi karanlığıma kaçıverir ve oradan zaferimi izlerim. Kendimi kandırırım anlayacağınız, kalan son vakitlerime çomak çekerim. Ya da vaktim yetmez de her yeri aydınlık edemem belki. O vakit de gözlerimi açmamak üzere kaparım ve huzur veren tek karanlığın tadını çıkarıveririm. – Şehat Membih

Aşka bir çomak sokmak gerekir bazen. Bazense aşk uğruna o çomağa maruz kalmak.
– Şehat Membih