Bu kitapta yer alan denemeler, belki bir ömrün hülasası gibi değerlendirilebilir. Bazen bir dostluk temrini, bazen hayat karşısında mukavemetli kalmanın iç sesidir. Denemeler bazen bir tedaiden, bazen bir yaşanmışlıktan hareket eder. Bazen yitirdiğimiz hasletler için bir hayıflanma, bazen ulaşmak istediğimiz erdemlere çağrıdır. Göçüp giden dostlara bir dua, dostluk pınarının çağlayan akışıdır. Erdem köprülerinde bağdaş kurup oturmanın sürurudur. Bazen bir muhasebedir hayata dair. Bazen medeniyet sayfalarından derkenarlardır. Hülasa bize dair yazılmıştır, öze dair yazılmış yazılardır. 
Bu kitabımın hikayesine gelince:
Genç kardeşlerimize kim olduklarını hatırlatacak bazı denemeler yazıyorum. Ahmet abiye (merhum deprem şehidimiz Ahmet DOĞAN), odamda oturduğumuz bir akşam kitaptan ve isminden bahsediyorum. Yunus denemesinden hareketle verdiğim isim: “Erenler dertliyiz, derman isteriz”. Ahmet abinin, kendi ifadesiyle “aklı gidiyor” kitabın ismine. Basılmazsa hakkını helal etmeyeceğini, hatta kitabın ismini alarak kendisinin kullanacağını söylüyor. Sonra deprem yazıları, göçen dostların ardından yazılan yazılar. Deneme için, insanın iç seslerinin yansıması desek her halde yanlış olmayacaktır. Duygulanmaların yazıyla ifadesi. Bir mektup belki. Dosta yazılmış bir mektup. Bu kitabın hikâyesi budur.