Güzel, yalnızca hoş olan değildir; kendini dayatan bir anlamdır, bizden ciddiyetle bir cevap isteyen bir çağrıdır. Hans-Georg Gadamer, Güzele Dair’de modern estetiğin güzelliği öznel beğeniye, yüzeysel hazza ya da tüketilebilir bir imgeye indirgeme eğilimine karşı çıkar. Estetik deneyimi, insanın hakikatle karşılaşmasının özgün bir yolu olarak yeniden düşünür. Sanat eseri, Gadamer’e göre, pasif bir nesne değil; oyun, sembol ve festival boyutlarıyla bizi içine çeken, bizi dönüştüren bir olaydır. Anlam, sanatçının niyetinde ya da izleyicinin yargısında tüketilmez; her karşılaşmada yeniden doğar, geçmiş ile şimdi arasında bir “ufukların kaynaşması” yaşanır.