Heidi

Güneşli ve pırıl pırıl bir Temmuz sabahıydı, o şirin Mayenfeld Köyü’nden Alp Dağı’na tırmanan patika yolda iki kişi yürüyürdu. Biri iriyarı ve sağlam yapılı bir genç kız, diğeri ise büyük kızın elinden tutan küçük bir kız çocuğu. Çocuğun esmer yüzü kıpkırmızı olmuştu, gerçi bu şaşılacak bir şey değildi. Çünkü yavrucağı bu sıcakta, kara kışmış gibi sarıp sarmalamışlardı. En fazla beş yaşında olmalıydı. Üzerindeki elbisenin içinde adeta kaybolmuştu; üst üste iki entari giydirilmiş, boynuna ise kırmızı büyük bir mendil bağlamışlardı. Ayaklarında ise altı çivili, kocaman dağ ayakkabıları vardı. Kızcağız bu yüklerin altında dağı doluk soluğa, güçlükle tırmanabiliyordu.

Yarım saat yol aldıktan sonra Dörfli köyüne vardılar. Bu köy genç kızın doğduğu yerdi. Köyün içinden geçerlerken pencerelerden seslenen köylü kadınları olduğu gibi kapılarının eşiğinde durarak onu çağıranlarda vardı. herkes, onunla konuşmak istiyordu. Kız, durmaksızın, sadece selamlar vererek ve sorularına bir iki kelime ile cevap vererek yoluna devam etti.