“Selam, ben e-postalarını okuyan kişiyim… ve sana âşık olan…”
Beth Fremont Ve Jennıfer Scrıbner-Snyder birinin iş e-postalarını denetlediğini bilir. (Haber odasındaki herkesin bildiği üzere, bu şirket kuralıdır.) Fakat bunu bir türlü ciddiye almazlar. Özel hayatlarını her yönüyle tartıştıkları bitmek bilmeyen ve sonsuz komik iletilerini göndermeye devam ederler. 
Bu sırada Lincoln O’Neill insanların e-postalarını okumayı gerektiren bir iş yaptığına hâlâ inanamaz. “İnternet güvenliği görevlisi” olarak başvurduğunda güvenlik duvarları kurup, hacker’ları alt edeceğini düşünmüştür, her seferinde spor muhabirinin müstehcen şakalar gönderdiğini rapor edeceğini değil.
Lincoln, Beth ve Jennifer’ın mesajlarını gördüğünde onları uyarmak zorunda olduğunu bilir. Fakat anlattıkları hikâyelerle eğlenmekten –büyülenmekten– kendini alamaz. 
Lincoln, Beth’e âşık olduğunu anladığında kendini tanıtmak için çok geçtir. 
Artık ne diyebilir ki?
“İlişkiler bir e-posta olsaydı listemdeki herkese gönderirdim.”
Jodi Picoult
 
“Rowell’ın sıcacık romantizmin ince zekâyla mükemmel bir karışımı olan edebî eseri kesinlikle büyüleyici.”
Chicago Tribune
 
“İnsan kaynakları ile insan ilişkilerine dair büyüleyici, zekice bir anlatım.”
Entertainment Weekly
 
“Her şeyiyle öne çıkan kitaplar arasında. Mutlaka okunmalı.”
Kirkus Reviews
 
“Hayat dolu, eğlenceli ve büyüleyici derecede alışılmadık.”
Clare Cook