“Yusuf Alper genelde hissedebileceğiniz bir volumenin üzerine çıkmadan der diyeceğini. Şiirden şiire geçiş yaparken o sınırı hissedersiniz. Benim gibi borderline tarzı olan birinin okurken gıcıklanabileceği inatçı bir sınırdır bu. Bütün değişkenlikler bu sınırın altında aktarılır. Samimi olmak gerekirse buna “tekdüzelik” deyip geçmek isterdim. Değil! 
Okuyucuyla bağ kurma gibi bir kaygısı var mı yok mu bilmiyorum. Varsa da bunu hissettirmiyor. Bu da anlatan şiir kişisi ile dinleyen arasında birinin nesneleşmesine neden olabiliyor. Duvardım, ağaç oldum, yazı mı tura mı Yusuf?

Lokman Kurucu