Depremin sarsıntısı dindiğinde herkes kurtulduğunu sandı.Oysa asıl yıkım, sessizliğiyle sonradan çöktü üzerimize.Çünkü enkaz yalnızca evleri değil, kalplerimizi de içine gömdü.Ben Merve. Malatya Akçadağ’da yaşıyorum. On üç yaşındayım.Bir zamanlar oyun sesleriyle yankılanan sokakların yerini şimdisoğuk konteynerler aldı.Ve ben, tenekeden odaların içinde büyümeyi öğreniyorum.Deprem mi daha ağırdı, yoksa ardından gelen günler mi?Bilmiyorum.Ama şunu biliyorum:Kitaplara sığındım, resimlere tutundum.Karanlığın içinden kendi ışığımı aradım.Merve, 2025Bu kitap, “Kar Çorbası”nın devamı niteliğindedir.İlk kitap depremin ardından yaşanan günlerin sarsıntısını anlatıyordu; bu kez Merve, konteyner kentte geçen hayatla birlikte asıl duygusal yıkımı ve yeniden ayağa kalkma mücadelesini anlatıyor.