Amerikan Edebiyatının kurucu isimleri arasında sayılan Donald Barthelme, postmodern öykü alanında çığır açmış olan nüktedan ve minimalist yapıtlarla tanınmaktadır. Hayatı boyunca yoğun olarak sürdürdüğü Sartre, Camus, Pascal, Heidegger, Kierkegaard, Ionesco, Beckett, Husserl okumaları öykülerine büyük etki etmiştir.

“Barthelme ölmüş mü? Bu kitaptaki öykülerini yazdığı sırada hala hayatta mıydı? Postmodern öykü takipçileri Barthelme’yi tanıyor mu? Barthelme Türkiye’de yaşasaydı onun ruhuna en uygun şehir hangisi olurdu? Barthelme öykülerini birbirinden bağımsız olarak yazdığı milyonlarca cümlenin arasından rastgele seçip onları uç uca ekleyerek oluşturmuş olabilir mi?

Cümleler ondan bağımsız bir şekilde bir araya gelmiş olabilir mi? Barthelme diğer kült öykücüler hakkında ne düşünüyor? Barthelme öykülerinden başka bir şeyi hiç düşündü mü? Barthelme hangi devirde yaşadığının farkında mıydı? Barthelme şimdi hangi devirde yaşandığının farkında mı? Barthelme hiç anlaşılmayacağım korkusu yaşadı mı? Barthelme kendisini hiç anladı mı?  Barthelme, anlamı dünyanın neresinde aradı?”
Ya Barthelme benim ruhani babamdı ya da ben bir sahtekarım.”

– Dave Eggers