Toplumsal amaçlarında düş kırıklığına uğramış, kendilerini ayyaşlığa, yozlaşmış bir yaşamın bataklığına bırakmış tipler, bu dönemin aydınları arasında çok görülen tiplerdi. Çehov’un asıl değeri, dönemin toplumsal görünümünün en önemli yönlerini, benzersiz bir güçle, gerçeklikten hiç ayrılmaksızın yansıtmış olmasındadır. Aristokrasinin çöküşünü betimleyen tabloların en benzersizlerini verdi. Aristokratlara, feodallerin yepyeni bir güç olan kapitalizm karşısındaki iktidarsızlığını, şaşkınlığını gösterdi.