Meryem aklın sınırlarını zorlayan “şizofrenik” bir alemde yaşar, yaşatır. Bu hayali dünyada kişiler, gerçek oldukları kadar hayalidirler. Hayal ve gerçeğin bu kadar iç içe olduğu bu evrende insan dimağı çok meşguldür. Yıkıcılık yapıcılık kadar faaldir. Yıkmaya çalışanlar “gerilimi” her daim egemen kılarken, yapıcılık ise, “sevgiyi”, ” şefkati”egemen kılmaya çalışır. Bu adeta savaş ve barış ikileminin insan beynindeki sürekli mücadelesidir.