Avare gezerken kendini bulmak için şiirler karalamaya başladı karton defterine Onur Görgöz. Doldurdu satırların arasına seviştiklerini, sevdiklerini, aldattıklarını, kır bahçelerini ve Tanrı’yı. En çok o koştu Tanrı’nın peşinden taşlansa dahi dinsizlikten. Kadınlara inanmadığını haykırıp durdu sonra kapıldı güzel gülen bir kadının fırtınasına. Karaladıkça kendini kaybetti. Şimdi karton defter büyüdü, sığmıyor artık solmuş yapraklarına.