Ormanda yaşlı bir büyücünün yanında yetişen genç Olesya, ağır başlı Rus doğasının kucağında yaşar. Toplum kurallarından habersiz yaşayan, kendi kendine yeten doğanın çocuğudur Olesya. Ormana yolu düşen İvan Timofeyeviç’e kader cilvesiyle aşık olur Olesya; saf, engin, katıksız kalbini açar. Batan güneşin dev ağaçların altında, orman ıtırlarının, kuş konserlerinin eşliğinde temiz, sade, sınırsız bir aşk yaşanır. O aşkın içinde ne hesap ne de menfaat var. Heyhat, bu aşk bile hüsranla sonuçlanır… “Pekala, belki de söyleyebilirim, diyerek razı oldu sonunda Olesya. Yalnız dikkat edin, ikna paradan daha değerlidir. Eğer hoşunuza gitmeyen bir şey olursa kızmayın…”