“Ey aşk, ey soylu eliyle,
gökçe eliyle
arzularıma gem vuran,
ve benim açlığımı, susuzluğumu
onura ve ağırbaşlılığa
dönüştüren Tanrı soluğu,
izin verme, ne olur, izin verme,
zayıf benlimi ayartan
içimdeki gücün,
katılığın ve direngenliğin
ekmek yemesine, şarap içmesine.” diyen Halil Cibran, bütün alçakgönüllüğüne rağmen “büyük şair” ve “aykırı bir filozof” olmayı sürdürüyor.