Sevgibey

“Son dönemde okuduğum ilginç kalemlerden biri, genç yazar Cem Kertiş. Öykü ve şiirleri katmanlı, oldukça da derin. Çocuk duyarlılığını, rüyaları, kayıp nesneleri, umarsız dünyaları, varoluşu, intiharı, ilksel nefreti ve sevgiyi, anıları, hayalleri, hüznü, aşkı farklı bir dil ve kurguyla anlatabilen bir yazar Cem Kertiş. Bu durumu, felsefe ve psikoloji disiplinlerini iyi özümsemesine, edebiyata ustaca yedirebilmesine bağlıyorum. Özellikle, çocuk duyarlılığını anlattığı öykülerini oldukça çarpıcı buldum. Betimlemeleri, ayrıntıları öylesine yaratıcı ki okuyucuyu da ister istemez bu yaratımın içine çekiyor. Popülist kaygılardan uzakta kendi izini ararken benzersiz bir dünya kuruyor.” -Cezmi Ersöz- “Cem Kertiş yazmanın heyecanını yaşayan her yazar gibi özgün bir dilin peşinde. Yer yer kışkırtıcı yer yer dokunaklı, ama özellikle derinlikleri olan bir dil bu. Çünkü hikâyeleri var…” -Mario Levi- Cem Kertiş, modern kentin dolambaçlarında kapalı birer kutu gibi gezinen bireylerin içine ayna tutuyor bu öykülerinde… Kimi öyküleri kısalığı, dili, kurgusu ve biçemindeki rüya edasıyla ruhsal çözümlemelere açık duruyor bence… Düş ve gerçek sarmalında dönenen aykırı tutkular, sevgisi dibe vurmuş genç hayatlar, yürekte iz bırakmış çocukluklar tutulan bu aynayla bilincimize insani ve somut birtakım gerçekliklerin ışığını düşürüyor. Soluğu gittikçe güçlenen günümüz öykücülüğünün bu genç ve özgün sesini kutluyorum… -Zafer Doruk-