“Yakın yıllara kadar, Marmara’nın doğu kıyısında, İstanbul’a pek uzak olmayan bir yerde, yoksul bir sütçü yaşardı. O dönemde şimdiki gibi birbiri üstüne binmiş yazlıklarla dolu değildi o kıyılar. Kıyıya yakın otlaklardan biri sütçünündü. Sütçü ile karısı otuz yıllık evliydiler. En küçük çocukları, Sonçiçek adında doğanın ve hayvanların da dostu olan sevimli bir kızdı. Yaşadıklara yerlere büyük yapılar kurulmaya başlayınca Sonçiçek ve ailesi başka yerlere taşınmak zorunda kalırlar. Hayvanların yaşama alanları azalır.”

Necati Cumalı’nın çocuklar için yazdığı bu romanda Sonçiçek’in doğa ve hayvan sevgisini sizler de duyumsayacaksınız.