Bir gün bizim alık
Çıkmış avlamaya balık
Atlamış bir sandala
Düşlere dala dala

Atmış oltayı suya
Şaşılacak yanı bu ya
Unutmuş almaya yem ile solucan
Kimde tasa kimde üzülecek can

Böyle de yakalarım sanmış
Buna yalnız kendi kanmış
Çıplak iğneyi görünce balıklar
Durur mu hiç o an kaçmışlar
Bizimki yine de yakalamayı sayıklar

Bir atmış olmamış
Demiş balık kalmamış
Asılmış küreklere
Denemiş şansını gene

Çokmuş cefası
Yokmuş sefası
Kayık kirası
Baş belası
Söz de vermiş hani
Pazardan mı alacak yani

Birden ağırlaşmış olta
Takmış mantarı koluna
Çekmiş oltayı boyuna
Balık gelmiş oyuna

Yemsiz oltaya gelen balık
Sen balıkçıdan da alık
Kollasaydın ya kendini
Üzülmem sana
Buldun çünkü dengini