Utopia

* İhtisaslar, siyaset hokkabazlığı, ihtiraslar, yalanlar ve ikiyüzlülükler, egemenliğe soyunan “Ben” doyumsuzluğa soyundukça, insan; menfiliklerin acısını yeşertmeye aday yine insanın kendisidir.

* Kentin caddeleri ne kadar genişler ve insanlar, insan merkezli yollardan uzaklaştırılıp dar kaldırımlara mahkûm edildikçe, hazan sarısı biraz saha kuduracaktır.

* Gül diye ısırgan çiçeğini kokladığında çektiğin ıstırabın sebebini gülde değil, ısırgan çiçeğini gül diye koklayan tercihlerinde ara ki gülün masumiyetine gölge düşmesin istiyorum.

* Bu kitapta, hadiseler örgüsü içinde kahramanları birbiriyle yarıştırıp aramaktan çok kendi iç yolculuğumuzun özüne, özün diyalektiğine yönelmeyi tercih ettim.

* Haydi birlikte öze doğru kısa bir yolculuğa doğru çıkalım mı?

“Yeryüzünde kirlenen, beyniyle, midesiyle kirlenen, midesiyle tuvalet arasında geçen bir hayatı daha müreffeh kılmak için kirlettiğiyle övünen insan; kirlendikçe tabiatı ve içindekilerini kendisiyle birlikte kirleten yine insanın kendisi…”

İnsan tabiatının iki kutbundan birinde şeytan, diğerinde rehber melek; bu iki güçlü ve üstelik birbirileriyle bir uzlaşmanın içerisinde olmaları mümkün olmayan bir düşmanlık ve mücadele…

Kirlenen, kirleten ve söylenen insanoğlunun kibir, riya, mahcubiyet ve pişmanlıklarla dolu içsel yolculuğunun draması…
Asla yerini dolduramadığı ve asla yerine koyamayacağı köklerinden meccânen devraldığı güzelliklere son bir nazar…
Rûhi tekâmülünü ve idrak hassasiyetini mülevves hayalleri uğruna nihayete erdirmekten uzak insanın hikâyesi.

Necip Fazıl Poyraz