Yoklar

Patlayan Şey Sami’l Kıl Payı Iskaladı.

Kafasının üstünü yalayarak geçti ve arkasındaki duvara çarptı. Duvara çarpan sıvı ateş, bir tür jelleşmiş benzindi. Napalma benziyordu. Bir anda betona yapışmış ve çılgın bir yoğunlukla yanmaya başlamıştı.

Sam’in bakışları bir dakika boyunca şaşkınlıkla kilitlendi.

Akıldışıydı.

Olanakdışıydı.

Genç kız şiddet yüklü bir çığlık attı ve ellerini yeniden havaya kaldırdı. Bu kez ıskalamayacaktı.

Bu kez Sam’i öldürecekti.

Bir Parmak Şıklatacak Kadar Kısa Bir Süre Geçer.

Herkes Ortadan Kaybolur.

Onlar

Yoklar.

Hiç kimse yok.

Gençler Hariç. Engelliler. Liseliler.

Etrafta tek bir yetişkin yok. Ne bir öğretmen, ne polis, ne doktor, ne anne baba. Telefon yok, internet yok, televizyon yok. Ne yaşandığını ortaya çıkarmanın yolu yok. Yardım çağırmanın yolu yok.