Ey dostum! Ey Ebu Muhammed!.. Selam, Allah’in salih kullarinin ve senin üzerine olsun, rahmet ve bereketiyle, rizasiyla..Bilin ki ben, size Rabbimin izniyle nasihat ediciyim. Ey Kardesim!.. Bil ki, bu risale, Allah’in sana yönelik en büyük lütuflarindan, en degerli hediyelerinden biridir. Sakin ey kardesim! “ey bu risaleyi yazan! Benim makamimi ve benim kim oldugumu bilemedin” diyerek nefsini perdeleme. Çünkü bu sözlerle seni kastetmedim. Aksine hakikatlerin gerektirdigi gibi konustum. Ki hakikatler bunlari tam anlamiyla kusatip sinirlandirmis, eksiksiz bir sekilde güvenilecek tarzda açiga çikarmistir. Bu sinirlandirmanin içine girmeyen hiçbir Rasul, hiçbir Nebi ve hiçbir Veli yoktur.Ey bu risaleyi okuyan kimse! Bu topluluklardan, bu tabakalardan birine mensup olman kaçinilmazdir. Istedigin gruptan oldugunu iddia et. Sana bu hak verilmistir. Eger sadece meleklik iddiasinda bulunursan veya Risalet yahut Nübuvvet ya da herhangi bir sey iddiasinda bulunursan, hakikatler seni zorlayacak, kulluga döndürecektir. Eger korunursan asil zeminine döneceksin. Sayet seref ve yücelik gözüyle baktiysan, bu durumda sükrü eda etmek için alabildigine kararli çalismak ve cehd etmek gerekir. Muhyiddin Ibn Arabi