Şimdi bizde mademki klasik yoktur; o hâlde lisanımızı da klasiklere borçlu değiliz. Kime borçluyuz? Hocamıza, anamıza, babamıza, köye, şehre, etrafımıza ve cemiyete borçluyuz. Binaenaleyh lisan cihetinden Hüseyin Cahit’in sarf ve nahvinden gayri hiçbir borcumuz olmayan dünkülere ne cihetten perestiş edelim?