“Anımsamak tersine yaşamaktır aslında. Çağa, geçmişe, o güne sığdırdığımız yaşananların bohçasını yeniden açmaktır. Düğümü çözmek, ortaya saçmak, ürpermek, bileylenmektir. Pişmanlıklar ören tezgâhın başına yeniden oturmaktır. Boyasız fırçaya, sözcüksüz dile, dilsiz ağza, uçsuz kaleme, saklananlara söz düşürüp yeniden dillendirmenin efsunuyla hesaplaşmaktır…)”

B. Başaran