Hem Osmanlı Dönemi’ne hem de Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşuna şahitlik eden Ahmet Rasim, Falaka isimli eserinde yirminci yüzyılın başlarında çocuk olmanın ne demek olduğunu bizzat edindiği deneyimler vasıtasıyla bizlere aktarıyor. Osmanlı’nın son dönemlerindeki düşünce yapısını, modernleşme hareketini, eğitim sistemini, örf ve âdetlerini gözler önüne seriyor. Özellikle eğitim sisteminde uygulanan cezalardan biri olan falaka, ziyadesiyle etkiliyor Ahmet Rasim’i… 

Bu dünyada herkes için elzem olan hayat dersini, Sofular Mektebinde başlayan ve Darüşşafaka’dan mezun olana kadar devam eden okul hayatında, çocuk yaşta gördüklerinden alan Ahmet Rasim, sayfaları kan ve gözyaşıyla yıkanmış bu anı kitabını tavsiye ve temennilerle harmanlayarak okuyucuya sunuyor. 

Çocuk dövmekten ana, baba, dadı, hoca, lala, öğretmen pek titiz ve uyanık olmalıdırlar. Hatta sert söylenmelerden, kaba ve kızgın davranışlardan çekinmelidirler. Çünkü çocuk ne kadar küçük olursa olsun, kendisini döven el, kendisini azarlayan dil için ruhunda gelişmekte olan “izzetinefis” için pek ağır bulur ve bu ele, dile karşı gizli bir düşmanlık beslemeye başlar.